Wandelroute 9. Stroobos – Buitenpost

Afstand: 6,5 km
Duur: 1 ¼ uur
Ondergrond: 1 kilometer van de route loopt over onverharde paden. De overige routeafstand gaat over verharde paden en wegen.
Honden: Op particulier terrein zijn geen honden toegestaan.
Geopend: januari t/m december
Streekverhalen: open pagina
Kaart: open kaart
Gps: geen gps route beschikbaar
printen: printversie
Bijzondere historische info
Buitenpost heeft ooit een Huis van Bewaring gehad, een cel onderin de kerktoren. Dat was vroeger de gebruikelijke plaats om verdachten op te sluiten. “Iemand onder de toren zetten” betekende toen hetzelfde als een nachtje in de cel doorbrengen op het politiebureau nu. Veel kerktorens beschikten over zo'n primitieve cel, die hûnegat (hondengat) werd genoemd. In Buitenpost kreeg het hûnegat in het midden van de 19de eeuw de status van Huis van Bewaring. Het was daarmee een deftig hûnegat.

Omdat Buitenpost ongeveer halverwege Leeuwarden en Groningen ligt en er nogal wat vervoer van veroordeelden was tussen deze steden, was Buitenpost een geschikte plaats om te overnachten. In 1849 wordt in de literatuur hierover voor het eerst een gevangene bij naam genoemd: Berend Geerts Dodden. Hij was veroordeeld tot zes jaar tuchthuisstraf voor 'aanranding der eerbaarheid eener vrouw met geweld gepleegd'. Berend was op doorreis naar Leeuwarden. Omdat de reis niet in één dag kon worden gemaakt, verbleef hij in het Huis van Bewaring in Buitenpost. De oude cel is open voor bezichtiging.

Landschapskarakteristiek

De wandeling begint in een landschap vol elzensingels, die langs de sloten in het landschap verschijnen. Nadat u de Stroobosser Trekvaart bent gepasseerd, verandert de omgeving in een polderlandschap. De bodem daalt. U wandelt dus van hoog naar laag.

In de Polder Rohel ligt het Mem Wedmanpaed. Dit is een laarzenpad van circa 2 kilometer door een terrein met allemaal herstelde veenputjes. In de ene staat ondiep water, in de andere groeien bijzondere plantensoorten, zoals Grote boterbloem en de Holpijp. Deze plant groeit alleen op plaatsen waar kwel voorkomt. De naam van het pad verwijst naar een vrouw, Mem Wedman. Zij heeft zich jarenlang als vrijwilligster voor Staatsbosbeheer ingezet. Op 89-jarige leeftijd kreeg zij het pad aangeboden.

pagina 2

terug naar overzicht